D: a caliph | a wife | a daughter | a sister | a momy | a friend | a little lady with huge heart

D: a caliph | a wife | a daughter | a sister | a momy | a friend | a little lady with huge heart

WAHM : Work at Home Momy

WAHM : Work at Home Momy
Klik untuk maklumat penuh

April 17, 2013

MDS: Staff RC yang sangat superb!

Cerita tentang rakan-rakan di Rehabilitation Center, Damansara Specialist Hospital.
Hari 1st admitted, Sabtu. Org kerja halfday, so x ke rehab sebab prosedure semua pon setel dalam 3++ p.m.

Then 3rd day tu, Isnin 25hb pagi ada sorg terapis tu datang. Nama kat name tag tulis Faizal.

Faizal: Cik Basripuzi Nuru... (dgn penuh susah payah putuih napas)
Saya: Nuruladila (mcm biasa teruih jawab dulu)... Hehe
F: Ha, Cik Basripuzi Nuruladila ye ni? Saya Faizal, nak bawak cik ke bilik terapi. Naik kerusi ni. (tunjuk kat wilca)
S: (bangun)
F: Eh, perlahan-lahan la mana boleh laju-laju.
S: Oooo, ek? Dah tak sakit dah.
F: Memang la awak rasa tak sakit tapi dalam tu mana nak tahu. (I guess he is a Kelantanese)
S: Hooo, ok! Saya jalan sendiri la ye. (malu pulak nak naik wilca pastu lelaki tak dikenali tolak. ha, imaginasi you!)
F: Haish mana boleh! Naik... Naik...
Ok la naik wilca. faizal pesan pakai selipar kalo tak kena selimut. Ha, gitu prosedur dia. tapi mmg la aku pakai selipar kan... huhu
So tolak... turun lift... sampai rehab center. daftar. masuk.

Datang sorang terapis pompuan. pakai mask. tapi i guess dia cantik. perkenalkan diri as Siti. tanya nama saya, umur. pastu bahasakan diri Kak Siti padahal rasa cam sebaya. ha, gitu.
Then cam biasa la kan kena temuramah pesakit. So temuramah. Pastu.... Tetibe kak siti tu nangis korang tau! Huhu...
Saya: Kenapa akak nangis.
Siti: Sedih la cerita awak. Camana awak boleh tak tahu awak sakit?
Saya: Ntah. Doktor cakap saya nerve tersepit. pastu injection, baik. So saya ikut je la janji tak sakit.
Siti: Eee... sedih la... Dah la awak nak kawin bulan depan.
Saya: Hehe (speechless wei... dah la aku tak nangis ni... adoyai...)

Pastu dtg plak sorg lagi terapis nama dia Akmal. pon bahasakan diri "akak" so ok, tibai la labu akak pon okeh. Finally find out Kak Akmal is a mother of 3, waktu tu, now dah 4 heroes haha
Ok, kak Akmal ni tegas sikit. I tot dia super duper senior. tapi Kak Akmal pon sedih cuma dia tak nangis lah. Hurmmm sedih ye? Entah la...

Saya tak rasa sedih pun tapi terkejut. Semuanya tetiba! Tetibe sangatttt
I guess both mak n ayah lagi la super terkejut & merasa lemah segala urat saraf kan.
Ye la, anak yang dijaga sehingga 26 tahun tetibe sakit pastu immideate kena operate la hape kan...
Adoyai... Saya kalau ZA sakit pon dah rasa separuh jiwaku pergi weiiii!!!

So the friendship goes on sampai sekarang pon kalau saya drop by RC DSH tu dorg kenal lg saye hehe...
Baik sangat.. Mmg memulihkan fizikal dan mental la team ni!
Rasa nak belanja makan kek je! #EH!

0 precious comments: